Spring naar inhoud

Spiegelneuronen

Ken je dat? Je wilt je kind een hapje geven en je opent zelf ook je mond.

Dit komt door spiegelneuronen. Spiegelneuronen zijn hersencellen in de pariëtale en premotorische cortex die geactiveerd worden wanneer we zelf een handeling uitvoeren óf als we iemand anders deze handeling zíen uitvoeren.

De spiegelneuronen zorgen voor imitatie van de handeling van de ander. Baby’s kunnen dat al heel vroeg. Als je je baby in je armen hebt en je tong uitsteekt zal je baby deze handeling gaan imiteren. Je zult wel wat geduld moeten hebben. Het is zoeken, proberen en oefenen, maar door de actieve spiegelneuronen is je baby in staat dit te imiteren. Baby’s leren op deze manier heel veel.

Imiteren is een vaardigheid die zich verrassend snel ontwikkelt. Een kindje van ruim een jaar kan een week nadat een gebeurtenis heeft plaatsgevonden deze nog nadoen, omdat het zich dat nog herinnert. Een half jaar later kan een kind zich een gebeurtenis van 4 maanden daarvoor nog herinneren.

Spiegelneuronen worden dus actief als je een ander iets ziet doen en jij het imiteert, maar ze worden nog actiever als je een handeling van een ander op een passende manier kunt aanvullen. Je zou ze dus ook wel interactieneuronen kunnen noemen.

Deze hersencellen zijn erg belangrijk voor het begrijpen van de sociale wereld (sociale cognitie). Zonder deze hersencellen zouden wij de handelingen, intentie en emoties van anderen niet begrijpen. Ze maken dat wij empathisch kunnen zijn.

We kennen allemaal het gevoel als je je kind ziet vallen. Je voelt als ware zelf de pijn. Dit komt door dat jouw spiegelneuronen zeer actief worden. Net zo actief als bij je kind die daadwerkelijk gevallen ís. Deze afstemming zorgt voor verbinding. Door aan te sluiten met een passende handeling worden de spiegelneuronen van beiden nog actiever.

We gaan er vanuit, aangezien een baby meteen na de geboorte de mond- en tongbewegingen kan imiteren, dat we al met een aantal spiegelneuronen worden geboren. Het ontwikkelen van spiegelneuronen gebeurt door interactie. Het kind imiteert de ouders en de ouders imiteren het kind. Hoe meer interactie, hoe meer spiegelneuronen.

Belangrijk is dus wel het goede voorbeeld te geven. Voor je het weet imiteert je kind iets wat je liever niet geïmiteerd ziet. 😉

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

WhatsApp